Ekosłownik

BIODEGRADACJA – naturalny rozkład związków organicznych przez organizmy żywe np. bakterie, grzyby, glony na prostsze składniki chemiczne.

DEGRADACJA ŚRODOWISKA – pogorszenie się stanu poszczególnych elementów środowiska naturalnego np. gleby, powietrza, wody. Główną przyczyną tego zjawiska jest rozwój przemysłu, powodujący wzrost zanieczyszczeń.

DEWASTACJA ŚRODOWISKA – całkowite zniszczenie, zrujnowanie przyrody

DZIURA OZONOWA – zjawisko zmniejszające stężenie ozonu w stratosferze atmosfery ziemskiej. Zjawisko to niszczy ozonosferę czyli bardzo ważną dla życia na ziemi warstwę ochronną. Ozonosfera stanowi ochronę przed promieniowaniem ultrafioletowym stanowiącym zagrożenie dla organizmów żywych.

KOMPOST – nawóz organiczny wytworzony z odpadów roślinnych i zwierzęcych przez mikroorganizmy w wyniku procesu kompostowania. Kompost wzbogaca glebę w próchnicę, zwiększa jej pojemność wodną i powietrzną, wpływa korzystnie na wzrost i rozwój roślin. Stosuje się go jako nawóz organiczny w rolnictwie i ogrodnictwie.

KOMPOSTOWANIE – naturalna metoda unieszkodliwiania i zagospodarowania odpadów polegająca na rozkładzie substancji organicznych przez mikroorganizmy. Proces ten odbywa się w obecności powietrza, odpowiedniej temperatury i wilgotności.

ODPADY – nieprzydatne przedmioty, substancje stałe, substancje ciekłe – nie będące ściekami, powstałe w wyniku prowadzonej działalności gospodarczej człowieka.

ODPADY KOMUNALNE – odpady stałe i ciekłe powstające w gospodarstwach domowych, w obiektach użyteczności publicznej i obsługi ludności.

ODPADY NIEBEZPIECZNE – odpady, które ze względu na swoje pochodzenie, skład chemiczny i biologiczny stanowią zagrożenie dla życia, zdrowia i środowiska.

ODZYSK ODPADÓW – działania polegające na całkowitym lub częściowym wykorzystaniu odpadów w tym również odzyskiwanie z odpadów substancji, materiałów lub energii i ich wykorzystanie.

RECYKLING – powtórne przetwarzanie substancji lub materiałów zawartych w odpadach w procesie produkcyjnym w celu uzyskania substancji lub materiału o przeznaczeniu pierwotnym lub o innym przeznaczeniu.

REKULTYWACJA – czynności związane z przywracaniem wartości użytkowych i przyrodniczych terenom zdewastowanym i zdegradowanym przez działalność człowieka.

UNIESZKODLIWIANIE ODPADÓW – poddanie odpadów procesom przekształceń biologicznych, fizycznych lub chemicznych w celu doprowadzenia ich do stanu nie zagrażającemu życiu, zdrowiu ludzi i środowiska.

UTYLIZACJA – wykorzystanie lub zniszczenie surowców odpadowych lub materiałów, które straciły wartość użytkową.

ZANIECZYSZCZENIE ŚRODOWISKA – stan środowiska wynikający z wprowadzenia do powietrza, wody lub gruntu substancji stałych, ciekłych lub gazowych w takich ilościach i składzie, że może to ujemnie wpłynąć na zdrowie człowieka, przyrodę ożywioną, klimat, glebę, wodę lub powodować niekorzystne zmiany np. korozję metali.

ZBIERANIE ODPADÓW – działania polegające w szczególności na umieszczaniu odpadów w pojemnikach, segregowanie i magazynowanie odpadów mające na celu przygotowanie ich do transporu do miejsc odzysku lub unieszkodliwiania.